wackyard

przenosiny

2009-07-10T09:08:00.000-07:00

koniec podróży, koniec historyjek. na chwilę obecną oczywiście.
od teraz szukajcie info tu:

http://ollox.wordpress.com

Prowadził nas Cartman

2009-04-19T07:16:00.000-07:00

se poczytajcie:
::tutaj::

billboardy

2009-04-17T11:04:00.000-07:00

przy okazji:
85% uprawiających seksturystykę to mężczyzni (w wieku 20-40 lat)
W Phnom Pehnm, stolicy Kambodży żyje ok. 55 tys. prostytutek.
1/3 to małe dziewczynki, oddawane z ręki do ręki za kilka dolarów.

Rocznie, na całym świecie, sprzedaje się do seksbiznesu około 1 mln dzieci.
Kambodża jest jednym z najpopularniejszym tego typu krajów.
Smutne to.

(źródła: Dziennik, Przegląd)

Złóż ofiarę w rytmie Kali

2009-04-10T11:22:00.000-07:00

tym razem na mojeopinie.pl tekst z Thaipusam.
::tutaj::

Grzesiek mówi, że ładne.
Ej!
Weź to sprawdź.

rzucili mięso w mieście

2009-04-06T10:08:00.001-07:00

Sihanoukville, Kambodża.
Włąśnie rzucili mięso w mieście...

w następnym odcinku azjatyckiej telenoweli: kambodżańskie billboardy

wesele w stylu lao

2009-04-04T09:09:00.000-07:00

::tutaj::

sprite vs. emo

2009-03-30T11:44:00.000-07:00

po 24 godzinach w samolocie, 2 dniach błąkania po amsterdamie na maksymalnym jet lagu, kolejnych 24 godzinach w autobusie z polską emigracja zarobkową i zetknięciu z polską rzeczywistością - jesteśmy.

nie wyłączajcie odbiorników. będzie jeszcze trochę kiepskich fotografii.

petronas TT

2009-03-11T18:50:00.000-07:00

chill out

2009-03-10T00:56:00.001-07:00

Boris Becker na Australian Open...

2009-03-05T17:56:00.000-08:00

faraway house

2009-03-05T17:37:00.000-08:00

pogo nju stajl... zaczela ubierac sie w sklepie z markowym obuwiem 'cheaper than chips'...

Piasek, byki i kowboje

2009-02-28T19:33:00.000-08:00

Po pieciu dniach podrozy przez australijskie pustkowia z piaskiem zgrzytajacym pomiedzy zebami, gdzie powietrze bylo tak gorace, ze wystawiajac glowy przez okno, mielismy wrazenie ze zagladamy do rozgrzanego piekarnika, prysznic byl luksusem, a stacje benzynowe posrodku NICZEGO wygladaly jak na filmach, w ktorych rzadza pewne siebie wiekowe kobiety, ktore tylko z wygladu przypominaja plec piekna, bo jakby trzeba bylo, to zapewne bez wahania podeszly by do stolu, przy ktorym siedzi 10 podchmielonych stukilowych kierowcow, walnely piescia w stol i zaklely: "jak tak dluzej bedziecie drzec te zarosneite mordy, to wypieprze was na zbity pysk, i nigdy wiecej wasze brudne dupska nie usiada na tych krzeslach". Ot, taki folklor. Zreszta, porzadek musi byc.

Oprocz drastycznych opisow Ola, warto wspomniec ze podrozowalismy w wanie naszego sasiada z Niemiec, ktory byl bardzo pomocnym kompanem. Jak to spiewal Kazik: nie dla mnie przyjazn polsko-niemiecka...nam nawet wyszlo ;)

W Adelaidzie probujemy po raz kolejny znalezc jakas prace, ale powoli dochodizmy do wniosku, ze moze to byc trudniejsze niz bardzo trudne. Pogo chce zrobic ze mnie prawdziwego farmera, ktory bedzie opiekowal sie 6000 bykow na farmie w srodku pustyni pod Alice Springs. Kto wie, byc moze to moja przyszlosc... Poki co, nie mam pojecia co moglbym robic z taka iloscia nowych przyjaciol, z moja pamiecia chyba musialbym kupic spory notes, zeby zapisac imiona wszystkich bykow... zeby na samym wstepie sie na mnie nie obrazily...
jest tez jeszcze kilka innych opcji, jak np. liczenie Wombatow lub kangurow, wszystko wyjasni sie jutro.

a ze male szanse iz Olo ogarnie byki to chyba zostaje nam wolontariat :)

Subi

2009-02-20T22:04:00.000-08:00

Okazalo sie, ze w australijskich winiarniach w Margaret River nie szukaja ludzi do picia wina, ale do zbierania owocow, wiec jak dla nas to kiepskie rozwiazanie :) Zreszta i tak jest koncowka sezonu i nawet winogron juz nie widac na krzaczkach...
Poza tym wszystko zmienia sie jak w kalejdoskopie. Tydzien temu kupilismy subiego, czyli skrzyzowanie auta z domem (choc z camperem to nie mialo nic wspolnego...). Spisywal sie (czasami) dzielnie, zdarzalo sie, ze byl mocno humorzasty, wiec nawet Pogo nauczyla sie gmerac pod maska jak rasowy mechanik. Ale mimo wszystko, bardzo polubilismy sie z Subim. Niestety, wczoraj rozstalismy sie na dobre. Grunt, ze oddalismy go w dobre rece.
Przyszlismy dzisiaj do kafejki z zamiarem kupienia biletow lotniczych do Melbourne, a wychodzimy umowieni z niemiecka para, z ktora wyjezdzamy jutro rano campervanem do Adelaidy. No coz, w koncu Adelaide jest po drodze do Melbourne... Zreszta byc w Australii i nie przejechac jej ladem wszerz w camperze to troche siaaaaaraaaaaa.
Opuszczamy wiec zachodnie wybrzeze z parzacym w stopy piaskiem i szukamy szczescia w bardziej skorumpowanej czesci Australii gdzie "podobno" mozna pracowac bez wizy pt. working holiday, ktora wszyscy chyba tu posiadaja oprocz nas.
Olo frywolnie zostawil baterie do aparatu na campingu, ale jak tylko ja odzyskamy, bezzwlocznie pokarzemy swiatu Subaru rocznik 1986, ktore nalezalo do nas przez cale 5 dni. Przynajmniej zostal nam jeszcze sprzet do snorklingu (wlaczony w cene auta) wiec mozemy sie jeszcze pozegnac z zachodnioaustralijskimi rybami.
Pozdrawiamy wszystkich czytelnikow bloga.
Trzymajcie kciuki za powodzenie operacji: australijska kobra.

australian open

2009-02-12T21:47:00.000-08:00

Zderzylismy sie z zachodem z sila porownywalna do roztrzaskanego kokosa wyrzuconego z okna 30 pietrowego budynku. Ceny sa juz duzo wyzsze, guesthouse zamienilismy na namiot za 40 zl kupiony w malezyjskim Carrefourze, a odleglosc Warszawa-Radom to tylko krotki odcinek jaki niektorzy pokonuja do centrum handlowego. Poznajemy duzo backpackersow, ktorzy miesiacami podrozuja po swiecie, a Australie rowniez wybrali jako punkt do zaladowania portfeli kasa przed dalsza podroza.

W Perth jest jeszcze sezon na winogrona wiec szukamy winnicy....

I kilka fot z Thaipusam:

thaipusam

2009-02-08T04:39:00.000-08:00

Dotarlismy wczoraj do serca Malezji tetniacego kolorami teczy i zapachami kadzidel. Pomieszkujemy u muzulmanskiej rodziny, czasem na kanapie, czasem w namiocie. Wszystko zalezy od tego ile osob z rodziny aktualnie odwiedza posiadlosc i ilu couchsurfurow przyjechalo do Kuala Lumpur. Atmosfera bardzo rodzinna jak zwykle podczas rajdu po kanapach i duzo ciekawych historii przekazywanych w formie ustnej :)

Dzis udalo nam sie wziasc udzial w wielkim hinduskim swiecie - Thaipusam. Nie rozumiemy zbyt doglebnie idei tego przedsiewziecia, ale jak to ze swietami u Hindusow bywa chodzi mniej wiecej o oczyszczenie, dojscie do boga przez nieustajace pasmo cierpien i zlozenie paru ofiar. Bylo bardzo kolorowo, wszedzie palily sie kadzidla, mlodzi muzycy grali na bebnach a my powolutku posuwalismy sie do przodu w ok 2 kilometrowej procesji do swiatyni znajdujacej sie w jaskini na skalach. Niby taka normalna pielgrzymka, gdyby nie odurzeni mezczyzni w narkotycznym transie posuwajacy sie przez srodek procesji z hakami wbitymi w plecy. Do hakow przytwierdzone byly miedziane lancuchy pociagane przez starszyzne. Gdzieniegdzie tanczyly dzieci z miniaturowymi makietami swiatyn na glowie i innymi konstrukcjami przytwierdzonymi do ciala.

on ja kocha, ona kocha innego...

2009-02-03T03:26:00.000-08:00

Bylismy przez kilka dni w Sihanoukville, na zachodnim wybrzezu Kambodzy, jakies 5 godzin autobusem z Phnom Penh, z lecacym w kolko dvd z kambodzanskim karaoke. Wszystkie kawalki takie same: on kocha ja, ona kocha innego, egzystencjalny bol i zlamane serce. Oczywisice, karaoke leci w nic nie mowiacym nam alfabecie khmerskim, ale ponucic zawsze mozna...

Sihanoukville troche przypomina nam Polski Baltyk, z wyjatkiem liczby knajp na plazy, gdzie codziennie wieczorem zagluszaja sie nawzajem roznymi zachodnimi przebojami. Czyli jak mawiaja Azjaci - same same, but different.
Po plazy przechadzaja sie dziewczyny - kosmetyczki, ktore oferuja manicure i depilacje. I znowu, niby kosmetyczka, niby wszystko tak samo jak u nas, ale zupelnie inaczej. Bo dziewczyny depiluja nogi zwykla nitka, co na pierwszy rzut wyglada dosyc smiesznie... Bo laseczka obkreca sobie wokol palcow kawalek nitki i wyciaga nia wloski z nogi, i to nie byle jak, bo wystajacego na milimetr wloska wydziera z cala cebulka! Tego by nawet Adam Slodowy nie wymyslil...Juz wiemy, na czym Pogo bedzie oszczedzac...

A i po kilku dniach na Pogo nogach nadal nie pojawia sie nic...

Od wczoraj jestesmy w Phnom Pehn, gdzie spimy u Davida, ktory prowadzi pub Revolution. Po raz pierwszy legalnie mozemy przybic gwozdzia, nie martwiac sie, ze barman nas wyrzuci. Spimy na knajpianej czerwonej sofie, majac nad sobac caly bar z alkoholami z wszystkich stron swiata. Wczoraj nawet buszujac wzrokiem po polce, dostrzeglismy mala buteleczke polskiego Krupniku. Okazalo sie, ze David dostal go od polskich couchsurfurow, ktorych goscil jakis czas temu. No i nie musze dodawac, ze to byl najlepszy moment, zeby go wypic... :)

A wczesniej, w Siam Reap poddalismy sie degustacji robaczkow. Zjadalne.

angkor wat z daleka i bliska

2009-01-30T05:35:00.000-08:00

Tak wyglada Angkor Wat z zewnatrz o 6 rano (i we wszystkich folderach turystycznych):

A tak wewnatrz:

dziekujemy.
polecamy.
zwlaszcza kupic bilet wstepu na 7 dni i kapac sie w morzu japonczykow...

swinia na tronie

2009-01-28T06:20:00.000-08:00

Targ w Siem Reap.

Laos Unplugged

2009-01-25T02:58:00.000-08:00

Przebudzamy sie powoli z letargu, ale po ostatnim tygodniu wyruszenie w droge bylo bardzo bolesne. Po uposledzonym doswiadczeniu w Vang Vieng zwanym tubingiem (czyt. splyw po rzece na oponach z nawalonymi anglikami, ktorzy co 2 metry zatrzymuja sie w knajpach na poboczu gdzie doholowywani sa za pomoca plastikowej butelki) pojechalismy do Vientiane czyli najbardziej sennej i wyluzowanej stolicy swiata. W rzeczywistosci to bardzo prowincjonalne miasteczko, garsc turystow leniwie szurajacych nogami po asfalcie i wlasciwie tyle. Pech chcial, ze akurat gdy chcielismy kupic bilety do Don Khong, biuro okazalo sie byc juz zamkniete. Jedno z niewielu czynnych znajdowalo sie po drugiej stronie ulicy. Kupilismy wiec bilety, na nastepny dzien, nawet nie wiedzac za bardzo dokad. Dopiero siedzac w autobusie sprawdzilismy na mapie, gdzie wlasciwie jedziemy...

W ten oto sposob, ostatni tydzien spedzilismy na Dondet, jednej z czterech tysiecy wysp na poludniu Laosu. Nie da sie wszystkiego opisac slowami, ale znalezlismy tam swoj tymczasowy dom. Za bambusowa chatke placilismy tyle, co za miske zupy, bawilismy sie na prawdziwym laotanskim weselu polaczonym z chrzcinami, gdzie strumieniami lalo sie Lao Lao, czyli miejscowa wodka ryzowa, nauczylismy sie tanczyc po laotansku (cos na wzor gry w lapki, tyle ze zazwyczaj solo, ewentualnie majac partnerow w koleczku przed soba, jednak wszystko obywa sie bez kontaktu cielesnego... :) )i osiagnelismy stan pelnego relaksu. Prad dzialal na agregat tylko przez kilka godzin wieczorem, ale i tak przyjemniejszy od przyciagajacych zarowek robali byl zawsze gril nad ogniskiem.

Dotarlismy dzis do Kambodzy i mamy przymusowy postoj w Kratie, poniewaz, nie bylo miejsca w busie dla wszystkich ludzi ktorzy kupili wczesniej bilety, dlatego czesc musi poczekac na jutrzejszy autobus...no i zobaczymy co dalej przyniesie los:)

Pozdrawiamy ciotke Luske, ktorej kanadyjskie dolary uratowaly nas przed smiercia glodowa. Na wyspach nie ma banku, a my jak typowi bezmozgowi turysci, nie wybralismy wczesniej pieniedzy ;)

ps
zdjec nie ma, bo net muli niemilosiernie...zreszta, jakie tempo zycia w kraju, taka predkosc neta... :P

Senny Laos

2009-01-11T05:33:00.001-08:00

Po dwoch dniach na powolnej lodzi razem ze 150 osobowa zaloga dotarlismy do powolnego Laosu, z malym tylko przystankiem na nocleg w Pakbengu. Wszystko byloby jak w kazdej innej miejscowosci, gdyby nie to, ze punkt 22 nagle wyciszyl sie ciagly huk, wszystkie agregaty sie wylaczyly i w calym miescie nie bylo ani grama pradu... i tak do 6, gdy znowu ruszyly huczace maszyny i zaczely generowac prad dla miiescowych domkow.

Przez 4 dni wilismy sie po letargicznym Luangprabang razem z poznanymi na lodzi ludzmi z roznych okolic wielkiego swiata. Dzis dotarlismy do Van Vieng i im dalej jedziemy tym jest ladniej chociaz wydaje sie, ze lepiej juz byc nie moze. Swieci nad nami ksiezyc pomaranczowy jak dynia, ogromne skaly, pod nami wije sie rzeka...
W malych wioskach ludzie mieszkaja w prymitywnych szalasach, jedzenie gotuja w wielkich garach nad ogniskiem przed chatka. Mlodziez z miejscowego koledzu kapie sie w rzece, ktora dzisiaj bylismy zmuszeni (jako jedyni, lub nieliczni biali) przekroczyc wplaw, gdy nie usmiechalo nam sie placic za przejscie przez most.
Jest tak leniwie, ze nie mamy nawetsily na pisanie bloga.
Idziemy wiec powloczyc sie po uliczkach Van Vieng i moze w stolicy wstapi w nas jakas dawka energii..chociaz jak narazie podoba nam sie stan letargu :)

auta, riksze, coca cola, krzesla i takie tam...

2009-01-05T23:03:00.000-08:00

Relax, take it easy...

2009-01-05T02:54:00.000-08:00

Chcac uciec od duzego miasta i dzikich sylwestrowych tlumow w Chiang Mai, postanowilismy pojechac do Pai, malej miejscowosci w gorach, ok 130 km na zachod. Po blisko 3 godzinach jazdy ostrymi serpentynami wysiedlismy w centrum Pai, ktore sklada sie moze z z 3 glownych i 10 bocznych uliczek. Niestety, nie przewidzielismy ze Pai, to miejsce pokroju naszego Zakopanego, wszyscy wiedza ze beda tutaj tlumy, ale i tak mnostwo ludzi przyjezdza. Efekt byl taki, ze cudem znalezlismy nocleg w pierwsza noc, a to i tak byl dopiero poczatek tlumow.

Od godziny 18 do 22 Pai bylo nieprzejezdne, wlasciwie nawet ciezko bylo poruszac sie pieszo. Jak sie dowiedzielismy, taki stan rzeczy mial trwac do 5 stycznia, wiec stwierdzilismy, ze musimy uciec za miasto. Na szczescie, szukajac naszego nowego noclegu, Pogo zaznajomila sie z tajskim dziadziem, ktory mial do dyspozycji ponad 20 bambusowych chatek, ku naszemu zdziwieniu - z cieplym przysznicem i nowiutkim kibelkiem i gorami na wyciagniecie reki. Olrajt! Az zal nam bylo nie zatrzymac sie tam na dluzej...
Bylismy chyba najdluzej mieszkajacymi u dziadzia goscmi. Jak tylko mu zaplacilismy, po 5 minutach juz wracal na motorku z miasta wiozac w siatce na kierownicy duza butelke Changa, czyli miejscowego piwa...

Poznalismy rowniez Kryspina, bardzo sympatycznego Czecha, ktory jest jednym z niewielu farangow, ktory pracuje w Tajlandii za barem w jednejj z knajpek niedaleko naszych chatek, zreszta jak sam mowil, jest wielkim szczesciarzem, ze udalo mu sie znalezc tutaj prace. Spedzalismy u niego wieczory i pomoglismy w urzadzeniu chilloutowego sylwestra bez bajerow. Czyli zadnego odliczania, fireshow, muzyki na zywo, tancow etc. Tylko muzyka i duzo balonow. Olo zostal mistrzem ceremonii robiac z kolorowej gumy pieski i inne zwierzatka ku uciesze malej tajskiej dzierlatki, ktora spacerowala z babcia obok knajpy.

W ostatni dzien pobytu udalo nam sie pozyczyc motorek i pozwiedzac okoliczne wioski. Malownicze tereny ciagnely sie kilometrami, odpoczywalismy lezac na hamakach w reggae knajpce z widokiem na gory a gdy zapadl zmierzch pod oslona nocy uczylam sie jazdy na skuterze:P
Dzis zauwazylam na nogach duza ilosc siniakow...nie wiem skad sie wziely...morze od plecaka?;)
Po 2 dniach podrozy z wiatrem we wlosach na pakach pikapow roznych marek dostalismy sie do Chiang Rai. Pierwszy stop byl chyba najbardziej zabawowy gdyz jechalismy na pace z dziadkiem Tajskiej pary. Przez dwie godziny gralismy z nim w szarady poniewaz mial nam do przekazania duza ilosc ciekawostek. Na koniec podrozy dowiedzielismy sie ze UWAGA jestesmy bardzo przystojni i towarzyszka podrozy Taja chce koniecznie zrobic sobie z nami zdjecie :)
Do konca dnia Olo mial na ustach banana....... Proznosc czy zwykla ludzka radosc?
Poki co, mamy tani nocleg i jutro zbadamy teren.

w oparach...okolicznych wiosek

2008-12-28T23:55:00.000-08:00

Jestesmy jeszcze w Chiang Mai i odpoczywamy przed jutrzejsza podroza na polnoc. Przedwczoraj wyskoczylismy na jeden dzien do Chiang Dao. 1 dzien to zdecydowanie za krotko na ten rejon, ale nasi gospodarze wyjezdzali do Laosu i trzeba bylo wracac po rzeczy. Chiang Dao lezy w gorach a krajobrazy po drodze powoduja niepochamowany wytrzeszcz oczu. Nocowalismy w bambusowej chacie z hamakiem na ganku w centrum niczego. Splynela na nas istota zen i nie chcialo sie wracac. Zwiedzilismy jeszcze okoliczne jaskinie, a w drodze powrotnej przejechalismy na motorku przez okoliczne wioski pachnace opium, gdzie sielanka nigdy sie nie konczy, a tubylcy wioda spokojny zywot z dala od cywilizacji. Domy najczesciej sa pozbijane z drewna, jedynie kilka jest murowanych, ale przy obowiazkowo stoi ogromna antena satelitarna.

A wracajac do Chiang Mai, zobaczylismy przy drodze kilka sloni, wiec zjechalismy mala sciezka do zwierzakow, gdzie z pobliskiej chatki wyskoczyl mlody Taj i od razu nas zaprowadzil wzial ze soba, po czym zarzucil nam trabe slonia na szyje i powiedzial, ze mozemy sobie strzelic fotke. No to ok! Myslelismy, ze to koniec, po czym wytarl trabe slonia o swoja koszulke i zaczal krzyczec "kiss! kiss!". No coz... niepredko chyba przytrafi nam sie calowac ze sloniem... Bylo calkiem przyjemnie, choc to chyba nie to... Dopiero wyjezdzajac z farmy zauwazylismy napis: Danger! Keep out!

Juz nieco pozniej okazalo sie, ze jednodniowa wycieczka na farme sloni kosztujke ok 3,500 Bht. Organizowane sa rowniez wycieczki do osrodkow gdzie slonie zagluja i robia inne cyrkowe sztuczki, ale jest to nastepny przyklad na to jak Tajowie sciagaja pieniadze z turystow kosztem dzikich zwierzat. Z Chiang Mai mozna wrocic do domu ze zdjeciami, na ktorych wyraznie widac ze obejmuja nas dzikie tygrysy. Nikt nie zdaje sobie jednak sprawy z tego, ze zwierzeta sa nieustannie narkotyzowane, aby nie zagryzc odwiedzajacych.

Tak wiec ominelismy wycieczki z cyklu w krolestwie nacpanych czworonogow i przyjrzelismy sie z bliska Tajskim sloniom;)

Polnoc, sielanka, opium i inne przygody...

2008-12-26T22:41:00.001-08:00

Z Bangkoku wyruszylismy do Chiang Mai gdzie goscimy juz 4 dzien (poprzedni wpis byl z malym poslizgiem...). Znowu udalo nam sie skorzystac z couchsurfingu, dzieki czemu trafilismy we czworke do niesamowicie pozytywnej pary Amerykanow - Lauren i Derecka, ktorzy oprocz nas goszcza jeszcze mase innych ludzi. Dzis odjezdza dwoje Wegrow i filigranowa U-Tong z Tajwanu, wieczorem wraca para z Alaski, ktora dzis probuje swoich sil na splywie kajakowym, a od wczoraj jest z nami sympatyczna osteopatka z Francji Florence. Pozatym, co jakis czas ktos przychodzi na kawe i plotki, po czym rusza dalej w trase. Wszyscy planuja dalsza podroz lub opowiadaja o dotychczasowych przygodach, na scianach wisza mapy miasta, a mieszanka kulturowa zdecydowanie ozywia ten i tak juz duzy i ciekawy dom. Lauren i Dereck , ktorych lokum pelni aktualnie funkcje darmowego hotelu przyjechali tu dosyc niedawno i ucza angielskiego w pobliskiej szkole. Porzucili marzenia o amerykanskim snie i sa bardzo szczesliwi wiodac zywot czlowieka poczciwego na przedmiesciach Chiang Mai, ktore jest naprawde uroczym miejscem. Jak na drugie co do wielkosci miasto w kraju, jest naprawde spokojnie. Taka troche wieksza oaza dla podrozujacych. Po odwiedzeniu wielu swiatyn i pozlacanych pomnikow Buddy o roznych ksztaltach i kolorach, oraz bardzo udanym wieczorze z muzyka jazzowa na zywo, ruszylismy na dwudniowy trekking w gory, ktory skonczyl sie troche wczensiej z powodu pierwszego deszczu (pierwszego zreszta odkad tu jestesmy).

Udalo nam sie jednak przejechac na motorkach przez kilometry zielonych lasow przypominajacych dzungle i przenocowac w namiotach na biwaku pod szczytem Doi Suthep. Na plantacji kawy w jednej z wiosek, wypilismy kubek energetycznego napoju i zwiedzilismy inne okoliczne osady otoczone szczytami gorskimi, gdzie czujemy sie jakby zycie cofnelo sie o sto lat. Dzieci ciesza sie naszym skromnym towarzystwem i bacznie nas obserwuja, a pod chatami przesiaduje bezzebna starszyzna plemienia rozkoszujaca sie opium. Na koniec niesamowity zachod slonca w kolorach rozu i pomaranczy i nocleg na biwaku z panorama na miasto. Szkoda ze nie moglismy zostac troche dluzej...

Poniewaz matka natura pokrzyzowala nam plany, nastepny wieczor spedzilismyw naszym nowym domu, gdzie czujemy sie bardzo swobodnie i odpoczywamy przy lodach czekoladowych ogladajac dla rozluznienia komedie zakupiona w 32 paku na granicy z Birma z wszystkimi stalymi i nabytymi domownikami. Dzis znowu wyszlo slonce wiec pewnie wybieramy sie w gory na dwa dni, a pojutrze dalej na polnoc...

Zdjec nie ma, bo rozemocjonowane baterie odmowily dzialania. Tez im sie nalezy maly chillout w gorach. :)

Bangkok sucks

2008-12-24T01:44:00.000-08:00

W Bangkoku wytrzymalismy tylko dwa dni. Zaduch, tlok, spaliny i masa ludzi, ktorzy chca Cie oszukac tylko ze wzgledu na kolor skory. Wszedzie, gdzie sie pojawilismy, kazdy chcial nas zabrac dokadkolwiek, obwiezc po wszytskich miejscowych swiatyniach i atrakcjach turystycznych. Weszylismy w tym spisek i mielismy racje. System polega na tym, ze kierowca tuk-tukow, zabieraja bialasow do drogich sklepow i za kazda ofiare otrzymuja kupony na benzyne. Skonczylo sie na tym, ze pojechalismy do sklepow z bizuteria i garniturami (gdzie myslalem, ze koles ze sklepu, wygladajacy jak rosyjski mafiozo z resztkami kawioru miedzy zebami..., wcisnie mi do plecaka garnitur z tajskiego jedwabiu... :))
Kiedy nasz kierwoca tuk tuka dowiedzial sie ze nie chemy wiecej robic zadnych zakupow tylko pojechac do Chinatown, ze lzami w oczach wyciagnal z kieszeni kupon na benzyne.Bylismy jednak stanowczy. Skonczylo sie na tym, ze kolezka z tuk tuka sie ostro wkurzyl i zaczal wymijac wszystkich slalolem, wciskajac sie nawet w dwuedziestocentrymetrowe luki miedzy autami (do dzisiaj zastanawiamy sie, jak on to robil, skoro tuk tuk ma conajmniej metr szerokosci? :D).

Honor Bangkoku uratowal Chris (ktory nawet nie jestem Tajem). Pomieszkiwalismy u niego przez dwa dni. Niesamowicie sympatyczny i otwarty Hindus, ktory pracuje w Bangkoku w ONZ i robi filmy dokumentalne, ma totalna zajawke na punkcie backpackersow i fascynuje go zderzenie wschodu z zachodem. Praktycznie non stop ktos u niego mieszka (przed nami byla ekipa z Monachium, po naszej wizycie miala sie u niego zjawic Vietnamka z Las Vegas). Fascynacja Chrisa siega tak daleko, ze bez oporow zostawia calkiem obcym ludziom klucze do swojego mieszkania. I to nie byle jakiego, bo apartamentu na 35 pietrze, w jednej z lepszych dzielnic Bangkoku, z niesamowitym widokiem na cale miasto. Podsumowujac, na:
- 1 pietro jezdzilismy do restauracji
- 14 pietro na basen (niestety, widok z 14 pietra nie byl tak fascynujacy jak z 37, no ale coz? jak sie nie ma co sie lubi, to sie lubi co sie ma...)
- 37 jezdzilismy na taras widokowy
Troche nuda, nie? :)

Wbilismy sie jeszcze na na slynne Khao San Road, czyli mekki backpackerow z calego swiata ,(gdzie przywitala nas ogromna reklama "Good Night & Save Sex". Odnioslem wrazenie, ze skierowana jest bezposrednio do mnie, choc pewnosci nie mam... :P) gdzie odbywa sie jedna wielka i niekonczaca sie imprezy oraz pojechalismy na weekendowy market, gdzie kupilismy troche hipisiarskich ciuchow. Same rewelacyjne fatalaszki, za ceny o ktorych nie bedziemy nawet wspominac, bo po co mamy spieprzyc wam swieta i sylwestra?

Musielismy uciekac z Bangkoku, bo nie dla nas miejska dzungla. Wbilismy sie w busa bezposrednio do Chiang Mai, gdzie mielismy przed soba cala noc jazdy.
I co moglismy innego zrobic niz zamienic nasz nowy domu na kolkach w impreze towarzyska? Kupilismy miejscowy rum (ktory smakuje troche jak whisky, chociaz sam juz nie wiem jak on smakuje...) i zintegrowalismy sie z Amerykanami i Australijczykami, ktorzy jechali z nami. Nawet sie nie ogladnelismy i juz bylismy w Chiang Mai.

Sama polnoc juz na pierwszy rzut kieszeni, jest duzo tansza, a do tego ludzie sa jeszcze bardziej sympatyczni, choc trudniej sie z nimi dogadac. Czas na maly rekonesans w Chiang Mai.
Dzieki za zyczenia i takie takie.

P.S.
Znalezliscie jakies prezenty pod choinkami?

a w bangkoku o 6 rano...

2008-12-19T15:50:00.000-08:00

Dotarlismy wlasnie do Bangkoku po kilkudniowym pobycie na wyspie Ko Tao, gdzie zrobilam kurs poczatkujacego nurka, a Olo rozkoszowal sie darmowym hotelem z basenem. Polityka szkoly, w ktorej uczylam sie jak zejsc na duza glebokosc jednoczesnie nie tonac jest bowiem calkiem przyjazna i wystarczy, ze tylko jedna osoba zapisze sie na kurs zeby wspoltowarzyszaca zgraja mogla nocowac za darmo i popijac drinki na lezaku. Klamstwem byloby jednak stwierdzenie, ze Olo nic nie robil poniewaz podczas gdy ja zarzucalam na plecy butle z tlenem i wskakiwalam do oceanu nie wiedzac do konca czy uda mi sie wyplynac, Olo pracowal nad swoja transformacja w prawdziwego mezczyzne objezdzajac z Tomkiem wyspe na wypozyczonym motorze. Wkoncu kazdy ma inna droge do celu....
Potem zostalismy wilkami morskimi, plynac z Koh Tao do Chumporn, fale byly dosyc duze, ale na szczescie obylo sie bez choroby morskiej. (chociaz pod pokladem ponoc polowa ludzi siedziala z glowami w workach...)
Na Ko Tao odpoczelismy jak nigdy popijajac kokosowe shaki. Mial to byc wyjazd backpackerski, ale poki co, oprocz tego ze niewiele wydajemy kasy, to plawimy sie w luksusie... Dzis i przez pare najblizszych dni pozwiedzamy stolice, a pozniej gorzysta i kulturowo zronicowana polnoc, mniejsza ilosc turystow i wypoczynek w prawdziwie tajskim stylu :)

P.S.
W mistrzostwach Azji na razie mamy remis: 9:9

Przyjmujemy zaklady. Ktos ma chec wytypowac zwyciezce? :)

Lost in translation..

2008-12-13T02:16:00.000-08:00

Nadal opalamy sie sloncem Krabi. Nocleg mozna zalatwic juz za ok 4 PLN, wiec wszystkim lzej na sercu. Zrezygnowalismy z oferowanych wycieczek dookola identycznych wysepek dla anglojezycznych turystow zamieniajac taki luksus na caly dzien w starym, wypozyczonym pickupie :) (wlasciwie to Papamobile) Dzieki temu zwiedzilismy 3 razy tyle co na zorganizowanym wyjezdzie, zaplacilismy 3 razy mniej a frajda 100 razy wieksza. Szczegolnie dla Tomka, ktoremu pozwolilismy w koncu na wjazd pickupem w dzungle. Faceci i testosteron…. Po drodze wygrzewalismy sie w goracych zrodlach, pokonalismy 1200 schodow ktore dzielily nas od swiatyni buddyjskiej polozonej na szczycie gory. Cos jak swiety szczyt !! :) Skorzystalismy jeszcze z chlodzacej kapieli w wodospadzie po zamknieciu parku narodowego, a noc spedzilismy czesciowo w pickupie, a czesciowo na niebianskiej plazy Ao Nang, na ktorej brakowalo tylko Leonarda Di Caprio. Ale oprocz Leo bylo mnostwo miejscowych mlokosow, ktorzy co kilka metrow imprezowali przy ognisku. Najlepsza rozrywka tutejszych chlopakow, to skrzykniecie sie z kumplami (zazwyczaj w czterech) i wrzucenie innego ziomka do wody. Frajdy jest co nie miara. I tak co chwile... :)

Wieczorami wszedzie mozna dojrzec odpoczywajace rodziny (lub znajomych, kto to wie?) przed domami, na kocykach - pija, smieja sie, dzieciaki lataja wokol i totalna sielanka. Nikt tu nie chodzi napstrykany, nikt nawet nie mysli zeby na kogos spojrzec spod oka... wiec totalny luz.

Im bardziej w glab kraju tym czestsze zabawy jezykowe. W poszukiwaniu parkingu pod jaskinia tygrysa, o pomoc poprosilismy buddystke i jedyna lingwistke w rejonie. Po krotkim pytaniu: Where can we park our car zostalismy pokierowani do warsztatu samochodowego ;) Jezyk nie stanowil jednak bariery wieczororem, dzien wczesniej kiedy to w knajpie Jam, tort i darmowe drinki z okazji urodzin ladyboya Saryh i barmanki w jednym, rozwiazaly wszystkim jezyki. Miedzynarodowi bywalcy spiewali ulubione utwory w ojczystym jezyku, a ze nie chcielismy byc niegrzeczni rowniez wykonalismy jeden utwor po Polsku. Co prawda gitarzyscie zaczely krwawic palce ale nobodies perfect. Skonczylismy acapella a krew na scenie tylko dodala smaczku calemu show ;)

Jutro wybieramy sie na wyspe Ko Thao nocnym promem gdzie jesli wszystko pojdzie zgodnie z planem zanurkujemy i bedziemy podziwiac rafy koralowe. Co potem? Jak zwykle niewiadomo…

na planie reklamy bounty :)

Phuket - Phi Phi - Krabi

2008-12-11T04:10:00.000-08:00

No i wkoncu sie udalo. Jestesmy w Tajlandii. 2 dni temu wyladowalismy na Phuket. Nasze poczatkowe dzialania przypominaly troche logike psa goniacego wlasny ogon, bo nie wiedzielismy nawet w ktora strone sie udac. Po jednym dniu na Phuket ruszylismy na Ko Phi Phi, a dzis jestesmy juz w Krabi, gdzie wkoncu ceny sa faktycznie niskie.

Samo Phuket, to typowo turystyczne miejsce, choc wydaje sie, ze po ostatnich wydarzeniach, turysci troche sie wystraszyli, a sklepikarze i wlasciciele guesthousow odbijaja sobie braki finansowe na nas... Mnostwo knajp, a w jednej z nich znalezlismy nawet ring, w ktorym bylo mozna sprawdzic swoje umiejetnosci bokserskie.

Poludnie (zwlaszcza Phi Phi) roi sie od turystow, jest malo lokalnych akcentow i mnostwo brytyjczykow, a na plazy slychac tylko Justina Timberlaka i inne zagraniczne gwiazdy. Chociaz trzeba przyznac, ze na Phi Phi czulismy sie jak w reklamie Bounty, a momentami nawet jak polbogowie, wszyscy nas zagaduja, obserwuja, oferuja rozne rzeczy, sa non stop usmiechneci, ciekawi nas i totalnie wyczilowani. Codziennie przekonujemy sie na wlasnej skorze, ze Tajlandia to faktycznie smile country.

Poki co zostajemy 2-3 dni w Krabi i potem uciekamy na polnoc w pogoni za prawdziwa Azja, tanim kursem nurkowania, tygrysami i jazda na sloniu. Pomimo duzej liczby bialych ludzi, Tajlandia zachwyca na kazdym kroku. Wybralismy sie juz na kajakowa wyprawe po lazurowych wodach morza Andamanskiego i probujemy przysmakow cieplego kontynetu co czasem konczy sie szokiem kulinarnym :)

zdjecia w nastepnym odcinku.

Obadajcie rowniez blogi Ani i Ranzgena, jada z nami :)

Bunkrów nie ma, ale też jest zajebiście...

2008-11-29T10:24:00.000-08:00

Po około dwudziestu rozmowach telefonicznych, kilkunastokrotnym wysłuchaniu piosenki airberlin opiewającej możliwości niesamowitych samolotów, które szybują przez niebieskie przestworza, aby dowieźć swoich pasażerów do tak dalekich zakątków świata, jak Afryka Południowa (kto by pomyślał?!), udało nam się darmowo przebukować bilety na 8 grudnia. Z małą zmianą kierunku - lecimy na Phuket. A Tymczasem w Bangkoku Ola była na tajskim masażu, a Gazeta Wyborcza donosi:

... lotniska były nadal zamknięte, a terminale okupowali manifestanci ubrani na żółto, w kolorze monarchii, z portretami pary królewskiej. Panowała tam atmosfera festiwalu, krążyli sprzedawcy napoi i przekąsek.

Możemy tylko żałować, że nie ma nas na Suvarnabhumi, gdzie uśmiechnięte działaczki PAD-u wręczają turystom kanapki recytując radośnie:
"The protest is not aimed at tourists. We are a smile country".

Podczas gdy Ludowy Sojusz na Rzecz Demokracji próbuje pozbawić prosty, i jak twierdzą, ciemny lud prawa do głosu, my słuchamy w Warszawie muzyki płynącej z Youtube, mając na uwadze, że gdy dwa lata temu na portalu zamieszczone zostały materiały szkalujące dobre imię króla Tajlandii, Youtube został zablokowany w całym kraju. Mamy nadzieję, że nie jest to nasza ostatnia szansa nacieszenia się wolnością słowa, oraz wolnością do bezpłatnego oglądania videomateriałów... :)
Co ciekawe, PAD chce nie tylko obalić premiera, ale również zamienić demokrację na dyktaturę. Ot, wolność im chyba nie służy...

Mimo wszystkich niedogodności i napotkanych przeszkód, wciąż żyjemy nadzieją, że uda nam się dotrzeć do uśmiechniętego kraju :)

P.S.
Śledząc na bieżąco media z Polski i świata, doszliśmy do smutnej konkluzji, że jesteśmy zaściankiem jakich mało, choć wiele osób o tym głośno mówi (ale ich się raczej nie słucha...). Wchodzimy na wp, onet, wyborczą, a tam na czołówce w kółko Kaczyński, Wałęsa, IPN, że były oficer SB nie żyje, a inny ma za wysoką emeryturę. Dzisiaj na szczęście dla odmiany wrzucili Zbyszka Ziobro, żeby nie było monotonnie. A na świecie dzieje się tyle ciekawych rzeczy, o których nie mamy zielonego pojęcia, bo po prostu się o tym nie pisze. A jak się pisze, to tylko wtedy, gdy wybuchają bomby, giną ludzie, i publikuje w takim miejscu, żeby było jak najtrudniej znaleźć.

Como estas?

2008-11-28T12:34:00.001-08:00

Nie sądziliśmy, że w tak krótkim czasie uda nam się odbyć podróż dookoła świata. Byliśmy już w Nepalu, Chinach, Malezji, Australii, Nowej Zelandii, Stambule, na Bałkanach, Kubie. Popijaliśmy słodkie drinki opalając się przy słoneczku gadu-gadu. Próbowaliśmy nawet szukać tanich lotów kompilując w google takie hasła, jak: "last minute buszujący w zbożu" czy "last minute muminki". Jak się okazało, google ani żadne biuro podróży, nie ma zbyt wiele do zaoferowania w tym temacie.

Jedyne co wiemy, to że przynajmniej 5 dni ma zająć tajskiemu rządowi ewakuacja koczujących na Savarnabhumi i Don Muang turystów. Zatem nie zapowiada się, abyśmy znaleźli się tam wnajbliższym czasie.

A i wiemy jeszcze jedno: porzucamy wszelkie planowanie. Właściwie to zastanawiamy się, dlaczego od samego początku nie kierowaliśmy się zasadą, że najlepszym planem jest brak jakichkolwiek planów. W poniedziałek odbieramy pieniądze za bilety do Bangkoku i kupujemy one way ticket w dowolne miejsce na świecie.

To wina systemu jest...

2008-11-27T10:26:00.000-08:00

Jak śpiewali Starzy Singers: "To wina systemu jest!"...

Straciliśmy już rachubę, ile razy padło dziś słowo system. Fakt, że lotnisko w Bangkoku jest nadal zamknięte nie zmylił systemu, w którym wszystkie rejsy do Tajlandii widniały czarno na białym. Wycofanie wszystkich lotów przez niemieckie linie LTU również nie zmyliło miłych pań z LOT-u, które w systemie przecież żadnej zmiany nie WIDZĄ. A jak nie widzą, tzn. że jej nie ma i można lecieć.
Systemu jednak przechytrzyć się nie dało, a on nie przechytrzył antyrządowych manifestantów w Bangkoku. Jesteśmy nadal w Warszawie i czekamy, aż lotnisko znowu będzie otwarte, a turyści zaczną wylewać się przez drzwi obrotowe na wszystkich terminalach.
Z informacji jakie mamy od Oli, która nie bieżąco wysyła esemesy z Bangkoku, gdzie wylądowała w poniedziałek, na lotnisku cały czas toczą sie rozmowy i być może lada chwila sytuacja zostanie rozwiązana. Przynajmniej taką mamy nadzieję.
Trzymajcie kciuki!

na walizkach

2008-11-26T14:20:00.000-08:00

Siedzimy już na walizkach, dolary wpłacone na konto walutowe, jutro na lotnisko... Najprawdopodobniej wycieczka zatrzyma się w Monachium. No cóż ... Siła wyższa!! W tym wypadku są to ubrani na żółto Tajowie z Ludowego Sojuszu na Rzecz Demokracji okupujący lotnisko w Bangkoku. Brak porozumienia z premierem doprowadził do zatrzymania wszystkich lotów, uwięzienia kilku tysięcy turystów na Suvarnabhumi i zamieszek wśród antagonistycznych obozów. W umysłach opinii publicznej (jak zazwyczaj w takich sytuacjach) wizualizują się zapewne krwawe zatarczki pomiędzy protestującym ludem a rządem. Jednak z relacji znajomych, którzy są na miejscu wynika, że życie poza lotniskiem biegnie własnymi torami i nikt nie przejmuje sie losem zwolenników demokracji, którzy w ramach protestu warują na termninalu. Dzisiejszy Bangkok Post zamieścił zdjęcia z lotniska, na którym tłum manifestantów po prostu siedzi na ziemi i czeka... Z kolei premier oświadczył, że został wybrany w demokratycznych wyborach i nie zamierza ustąpić. Zatem sytuacja jest patowa. Ogladając zdjęcia z lotniska, mamy pewne obawy, że zwolennicy PAD mogą jeszcze jakiś czas tak sobie siedzieć... A sytuacja jest patowa, bo ani jedni ani drudzy nie mają zamiaru ustąpić. Ale Bangkok Post donosi również, że manifestanci rozdają turystom kanapki w pakiecie z ulotkami przedstawiającymi ich postulaty w języku angielskim. Jeśli wpuszczą nas na lotnisko, to przynajmniej nie będziemy chodzić głodni!! :)

Mimo wiatru w oczy i kłód pod nogami, nie załamujemy się!! Spokojnie dolecimy do Monachium, a tam zdecydujemy (lub zrobi to za nas ktoś inny) czy lecimy do Tajlandii, zwiedzamy Monachium czy może zmieniamy kierunek na przyjaźniejszy turystom region. Może Malezja? Tymczasem: Przygodo trwaaaaaaaaaaj...

ciekawe, czy jest wszystko...

2008-11-24T14:07:00.000-08:00

...jak zwykle, okaże się na miejscu...

mamy wizy

2008-11-22T09:45:00.000-08:00

To co dzieje się za oknem, nie napawa optymizmem. Zapewne przeskok ze śnieżnej zimy w lejący się z nieba żar nie będzie należał do najprzyjemniejszych...
Powoli już pakujemy się. Kilka dni temu wyrobiliśmy wizy do Tajlandii. Właściwie, była to zwykła formalność. Wystarczyło złożyć podanie wraz ze zdjęciami i przyjść za dwa dni. Mamy dwa miesiące na wojaże po Tajlandii :)

Oprócz tego, śledzimy na bieżąco doniesienia z Tajlandii. A dzieje się tam sporo. W rządzie kryzys, manifestanci z PAD (Stowarzyszenie Ludowe Dla Demokracji) zajęli budynek parlamentu wyrzucając premiera i całą jego świtę. Premier uznał to za znak, że trzeba postawić nowy budynek, żeby mieli gdzie rządzić... Z kolei na granicy z Kambodżą kilka tygodni temu wyleciało w powietrze dwóch tajskich żołnierzy. Tereny te do niedawna były zaminowane, a miny pochodziły jeszcze z czasów Khmerskich. Sytuacja więc mogłaby być uznana za przypadek, gdyby nie to, że mina na którą nadepnęli Tajowie pochodziła z 2008 roku. Na domiar złego, chodzą słuchy, że była produkcji rosyjskiej. Tak przynajmniej opisywał mi w mailu Panuwat, który mieszka 30 km od Pravihan, prowincji o którą toczy się spór już od dłuższego czasu i twierdzi, że zdarza mu się słyszeć czasami wystrzały...

5 grudnia urodziny świętować będzie król (od 1946 roku!) Tajlandii Bhumibol Adulyadej. A my razem z nim :) . Ponoć w głównych wieczornych obchodach uczestniczą tłumy i jest bardzo kolorowo. Trzeba będzie to sprawdzić...

wacky tabacky

2008-11-16T05:38:00.000-08:00

Eeee... tam! Nazwa bloga jest starannie przemyślaną sprawą zainspirowaną utworem Wacky tabacky zasłyszanym w weedsach :>
Dla ciekawskich link z utworem ;)

jedziemy...

2008-11-15T15:01:00.001-08:00

No to jedziemy... Startujemy za kilka dni, 27 listopada, ale już teraz jest radość. Koniec korporacyjnych kanapek, korporacyjnych uśmiechów przez zęby, korporacyjnych maili...

Plan jest taki, że lądujemy w Bangkoku dzień później i że będziemy pisać bloga. Na tym nasz plan się kończy hehe. A i wiemy jeszcze, że chcemy dotrzeć do Australii za kilka miesięcy. Co po drodze? Zobaczymy na miejscu.

Acha! Nie pytajcie, co znaczy nazwa naszego bloga... jak to Pogo skwitowała 'głupszej nazwy nie mogliśmy wymyśleć', ale przynajmniej fajnie brzmi i wygląda :)